O czym myślisz, jak nie możesz spać?

O miłości, śmierci, pieniądzach…

I do czego doszedłeś?

Do rana.

Wierzysz w znaki?

Sam nie wiem.

Ale czasami trudno je przeoczyć.

Zobaczysz, wszystko się ułoży.

Nie po Twojej myśli.

Ale się ułoży.

Co Bóg złączył,

kredyt niech nie rozdziela.

Śniłeś mi się.

I co robiłem?

Byłeś.

Kochać skrycie,

czy lubić otwarcie?

Przepraszam, którędy do piekła?

A co żeś pan nabroił?

W niedzielę pracowałem.

Słuchasz mnie?

Słucham.

To czemu mnie nie widzisz?

Martwisz się czasem o świat?

Oczywiście, że się martwię.

I co wtedy robisz?

Przypominam sobie,

że jutro muszę podlać kwiatki.

I tak, jestem.

Wtopiony w otoczenie.

Przekonany o własnej wyjątkowości.

Nagość oglądam.

Nagości się wstydzę.

Zerka na mnie,

Więc i ja zerkam.

Robi krok,

Więc i ja robię krok.

Ale jeszcze chwilę.

Chwileczkę…

Poczekaj, dorosłości.

Nie sztuką jest żyć.

Sztuką jest być obecnym.

Przepraszam, którędy do nieba?

A to zależy w co pan wierzy.

A w co się bardziej opłaca?

W siebie, proszę pana.

Choć i to bywa ryzykowne.

Popatrz! Możesz dotknąć chmur!

Ale ja nie chcę dotknąć chmur.

Jak możesz nie chcieć dotknąć chmur?

Po burzy wychodzi się z domu.

Otwarte!

Wejdź, otwarte.

Rozgość się, proszę.

Kawy, herbaty?

Usiądź.

Częstuj się wszystkim, co moje.

Nie krępuj się, nie odmawiaj sobie.

Pij tak długo, aż zabraknie Ci tchu.

Aż zabraknie mnie.

Tylko proszę, nie wychodź.

Wrócę, jak ucichnie hałas.